Γιάννης Σακελλαράκης

Αν και δεν ήταν κρητικός η ζωή και η δράση του είχε συνδεθεί με την κοινωνική , πολιτιστική και επιστημονική ζωή της Κρήτης. Ο Γιάννης Σακελλαράκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936. Πήρε πτυχίο από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης και μέλος της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρίας από το 1963.

Υπηρέτησε στο Μουσείο Ηρακλείου, αρχικά ως επιμελητής (1963-1968) κι αργότερα ως διευθυντής του (1980-1987) και στην Αθήνα ως επιμελητής και έφορος των Προϊστορικών Συλλόγων (1970-1980) και υποδιευθυντής (1987-1994) του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Ανέσκαψε στις Αρχάνες, μαζί με τη σύζυγο του Έφη Σαπουνά – Σακελλαράκη, καθώς και στο Ιδαίον Άντρο και τελευταία στα Κύθηρα και ανακάλυψε την Ζώμινθο. Δίδαξε στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Αμβούργου και Χαϊδελβέργης. Δημοσίευσε πολλά βιβλία και άρθρα, κυρίως για τους πρώιμους πολιτισμούς του Αιγαίου. Έδωσε πολλές δεκάδες διαλέξεις σ’ όλο τον κόσμο και έλαβε μέρος σε πλήθος συνέδρια και συμπόσια. Υπήρξε μέλος πολλών ελληνικών και ξένων επιστημονικών σωματείων. Βραβεύθηκε μαζί με την Έφη Σακελλαράκη από την Ακαδημία Αθηνών και τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Τον Ιανουάριο του 2004 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το χρυσό σταυρό του Τάγματος της Τιμής.

Πέθανε το 2013, ο Τάφος του βρίσκεται στην Ζώμινθο.